Do wybroczyn prowadzą zaburzenia w składzie krwi oraz nieprawidłowa budowa ściany naczyń krwionośnych (ich nadmierna kruchość i przepuszczalność). Najczęstszą przyczyną występowania siniaków jest plamica prosta, dolegliwość osób młodych.
Plamica starcza, która dotyka osób w starszym wieku, jest wynikiem zmian zanikowych w naczyniach oraz tkance podścieliskowej.
Plamica alergiczna najczęściej występuje u dzieci. Ma charakter autoimmunologiczny, tzn. komórki ciała są atakowane pomyłkowo przez przeciwciała wytworzone przez ten sam organizm (przeciwciała powinny zwalczać obce czynniki wewnątrz ustroju, np. bakterie, wirusy). Charakterystyczne jest to, że do wystąpienia choroby dochodzi po około 2 – 3 tygodniach od, często banalnej, infekcji górnych dróg oddechowych. Oprócz plamicy mogą wystąpić obrzęki stawów nadgarstkowych, kolanowych, biodrowych.
Inną chorobą wieku dziecięcego prowadzącą do wybroczyn jest samoistna plamica małopłytkowa. Jej przyczyną jest obniżony poziom płytek krwi. Poprzedzona bywa zakażeniem wirusowym. Niedobór płytek prowadzi do powstawania siniaków na skórze.
Plamica może towarzyszyć wielu groźnym chorobom, np. białaczce, hemofilii, a także chorobom zakaźnym – odrze, ospie wietrznej, płonicy.
